สัมภาษณ์อาจารย์ฟ้าลิขิต สายโท

                      เป็นคอลัมน์ที่สัมภาษณ์อาจารย์ฟ้าลิขิต ในเรื่องของความสำเร็จของการใช้จิตเป็นสื่อทางใจพร้อมจดจ่ออยู่กับสมาธิ เพื่อนำพาไปสู่ความสำเร็จที่ไม่ธรรมดาทุกคนก็ทำได้ค่ะดิฉันเชื่อ   สิ่งต่าง ๆ ว่าสรรพสิ่งทั้งหลายล้วนมีความไม่จีรังยั่งยืน มีความเปลี่ยนแปลงไปได้ตลอด เราเองก็ไม่ควรนำจิตใจไปยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งเหล่านั้นมาก ความเข้าใจในสิ่งนั้นๆ ย่อมเกิดมีขึ้น เมื่อนั้นความทุกข์ที่มีอยู่ในจิตใจก็จะทุเลาเบาบางลง สมาธิจิตก็จะค่อย ๆ เกิดมีขึ้นเอง..... จิตของมนุษย์นั้นเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ความสุขและทุกข์ทั้งหลายของมนุษย์เรานั้นก็ล้วนแล้วแต่มาจากจิตจากใจเป็นประธาน การที่คนเรานั้นมีความทุกข์ย่อมทำให้จิตใจของเรานั้นเศร้าหมอง หดหู่ใจ คิดไปด้วยเรื่องต่าง ๆ นานา สมาธิจิตของเราในขณะนั้นย่อมไม่สามารถจะเกิดมีขึ้นได้ การสะสมของจิตในขณะที่มีตัวทุกข์เข้ามาปรุงแต่ง จนกลายเป็นความรู้สึกที่สะสมอยู่ในใจ เราเรียกว่า "จิตใต้สำนึก" เมื่อสภาวะของจิตใต้สำนึกนั้นถูกกดดันและสะสมด้วยความทุกข์ในช่วงเวลานั้น ๆ ย่อมสามารถที่จะส่งผลเกิดเป็นอาการไปได้ทั้งในขณะหลับและในขณะตื่น เช่น ขณะตื่นก็เป็นสภาวะจิตที่หดหู่ เศร้าหมอง เคร่งเครียด มองหาหนทางแห่งการแก้ไขปัญหาไม่ถูก ทั้งอาจจะมีภาวะของการสับสน เป็นต้น ส่วนในขณะหลับก็อาจจะมีอาการฝันร้าย นอนไม่เป็นสุข ถึงขั้นอาจจะรู้สึกเหมือนตนเองมีภาวะของการดับสูญของชีวิต ซึ่งความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งในยามหลับและยามตื่น ย่อมเกิดมาจากจิตใจของเราที่เก็บสะสมความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งสิ้น พระพุทธองค์ทรงสอนให้เราหมั่นเจริญสติ เพราะสติคือการระลึกรู้นั้น จะเป็นที่พึ่งให้กับจิตใจของเราได้ เมื่อจิตใจมนุษย์สามารถมีสติและปัญญาเป็นเครื่องชี้นำ สภาวะของจิตมนุษย์ผู้นั้นก็จะเบิกบาน แจ่มใส อารมณ์ ความรู้สึกต่าง ๆ ทั้งในยามตื่นและยามหลับย่อมจะเป็นสุข จึงเห็นควรหมั่นควบคุมอารมณ์ ความรู้สึกของจิตใจตน ด้วยสติเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาถูกต้องให้ดีและถ่องแท้

 

 

เบื้องหลังการทำงาน "จิตใต้สำนึกกับความสำเร็จที่ไม่ธรรมดา" 

               อยากจะบอกว่าคอลัมน์นี้น่าตื่นเต้นอีกคอลัมน์ค่ะ คือเราได้ใกล้ชิดผู้มีญาณอีกคนแล้ว แต่กว่าจะสัมภาษณ์ได้ต้องรอให้อาจารย์ว่างจากการเปิดกรรมเสร็จก่อนค่ะคนไปรอคิวเปิดกรรมเยอะมากค่ะ ไปตั้งแต่เช้าแต่ได้สัมภาษณ์ตอนเย็นสุดยอดมากค่ะนั่งรอแบบว่าง่วงหนาวหาวนอนค่ะจะหลับหลายรอบค่ะไปตอนเช้ารถก็ติดการเดินทางไกลมากค่ะไปบางกะปิเลยค่ะตอนกลับรถก็ยิ่งติดมากค่ะเอาเป็นว่าเราต้องนอนบนรถจนกว่าจะถึงบ้านค่ะ พูดได้คำเดียวว่าเหนื่อยสุด ๆ ค่ะ 

Comment

Comment:

Tweet